Mijn heldervoelendheid, je zou het ook een sterke intuïtie kunnen noemen, bracht mij als kind regelmatig in de problemen. Omdat ik dingen benoemde die anderen liever verborgen wilden houden. Lang heb ik deze eigenschap dus ook genegeerd en onderdrukt en richtte ik me, net als de wereld waarin ik opgroeide, op wat meetbaar en bewijsbaar was. Ik merkte wel dat ik me goed in anderen kon inleven en weet dat aan mijn vroege conditionering om het anderen naar de zin te maken. Pas na mijn eerste burn-out leerde ik dat er zoiets bestaat als een energielichaam en de noodzaak dit op een gezonde manier te begrenzen. 

Daarnaast trok ik mij al heel jong terug in een parallele wereld en beleefde daar allerlei avonturen. Ook dat leerde ik onder druk van mijn omgeving te beschouwen als “vluchten uit de werkelijkheid” en daarmee als ongewenst. Inmiddels weet ik dat ik tijdens die momenten mijn helpende geesten ontmoette en die hielpen mij alles wat mij in de “gewone wereld” overkwam te verdragen.

Ik ben heel blij dat ook de natuurkunde steeds meer bewijzen aandraagt voor het feit dat alles, ook wij, een vorm van meer of minder geconcentreerde energie is, in verschillende verschijningsvormen. Wat dat precies betekent voor hoe we met onszelf en met de wereld om ons heen op een goede manier moeten omgaan is nog iets wat in ontwikkeling is.