Onze hedendaagse cultuur, voortgekomen uit het opzettelijk verbreken van banden, onze band met het land, onze band met elkaar en met onze voorouders, genereert trauma, iedere volgende generatie opnieuw. We kunnen helen, maar alleen door middel van soul retrieval (het terughalen van zielsdelen), voorouderlijke heling die buiten ruimte en tijd beweegt, en transformationele rituelen met de elementen als toevoeging aan onze helingspraktijken. Dit alles vereist journeying (trancereizen) en een sterke, betrouwbare werkrelatie met spirit. Daarvoor hebben we sjamanistische praktijken nodig – letterlijk sjamanistisch, zoals gedefinieerd door de volkeren van de Mongoolse/Zuid-Siberische regio zo’n 10.000 tot 15.000 jaar geleden. Met de technieken van trancereizen, het terugbrengen van zielsdelen als onderdeel van traumabehandeling en extractie/depossessie zouden we de oplossingen kunnen vinden voor alle onmogelijke uitdagingen waar we voor staan, en de veranderingen kunnen bewerkstelligen die nodig zijn om die uitdagingen  het hoofd te bieden.

We kunnen niet blijven stelen van sjamanistische culturen. En we hebben een werkrelatie met spirit nodig om op betrouwbare wijze de moeilijke vragen te stellen en direct de nog moeilijkere antwoorden te krijgen die we zelf nooit zouden bedenken. En we moeten dit collectief doen (iets waarvoor we de vaardigheden momenteel missen).

Wat we wél kunnen doen, is opnieuw beginnen. We kunnen stoppen met het stelen van tradities – de vorm of manier waarop een volk zijn praktijken uitvoert – en opnieuw beginnen met het leren van de fundamentele, functionele praktijken die de mensheid deelt. Divinatie (waarzegging/raadpleging) is een basisfunctie van de mensheid, met vele diverse manieren van beoefening. Reizen op het ritme van een trommel is een van die divinatiepraktijken die door vele volkeren worden gedeeld.

We moeten stoppen het probleem te zijn en onderdeel worden van de oplossing. Voor beide hebben we begeleiding nodig.